ความรักที่ไม่มีวันตาย

       

               เมื่อมนุษย์เกิดมาบนโลกนี้ ล้วนแล้วแต่ต้องพบกับความสุข ความทุกข์ ความเสียใจ ดีใจ มีรอยยิ้มและมีน้ำตา เพราะสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรานี้ล้วนแล้วแต่สร้างบาดแผลและความเจ็บปวดให้เราทั้งสิ้นโดยเฉพาะความรักที่มีแต่เรารักเค้าข้างเดียว ค่อยรัก ห่วงใย คิดถึงและภาวนาให้เสมอ แต่ก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเค้าคนนั้นจะรักและห่วงเราอย่างที่เราห่วงเค้าหรือไม่ แต่สิ่งที่ทำได้คือความเชื่อใจที่มีให้ต่อเค้าคนเดียวเท่านั้น

ชีวิต... เปลี่ยนได้ แต่ไม่รับคืน

อย่าทิ้งความฝัน ให้รกร้างอยู่ในความคิด
เพราะพื้นที่ที่รกร้าง .. สุดท้ายก็ไม่มีใครกล้าไปเหยียบ แม้แต่ตัวเราเอง 

เราไม่ใช่คนใหม่ .. แต่เราก็ไม่ใช่คนเดิม

ชีวิต.. เมื่อก้าวเดินแล้ว ไม่มีการเริ่มต้นใหม่
เพราะยังไงก็ไม่เหมือนเดิม
เราได้ถูกเติมเต็มด้วยบทเรียนและประสบการณ์ไปแล้ว
จะกลับไปเริ่มต้นใหม่ได้อย่างไร?
จะกลับไปนับหนึ่งใหม่ได้อย่างไร?
ในเมื่อเราผ่านอะไรๆ มาซะขนาดนี้แล้ว!
แถมลบความทรงจำไม่ได้ซะดวยสิ

จริงๆ แล้ว ชีวิต คือ การต้อง "ไปต่อ"
ต่อจากนี้ไป จะไปต่อได้อย่างไร
(ใครโหวตให้ไป แล้วใครเป็นกรรมการตัดสิน?)

----- 

ตัวเราเอง
จะต้องให้ใครมาบอกว่า ควรอยู่ที่ไหน จะไปที่ใด?
เราเอง ... ปรับเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้เสมอ
ในเมื่อทางเก่าไม่ดี ... ก็ยังมีทางอื่นให้เดิน

ใครว่า ... เราเริ่มต้นชีวิตใหม่
ใครว่า ... เรานับหนึ่งใหม่
เรากำลังสร้างสิ่งใหม่ๆ ให้ชีวิตต่างหาก

เราไม่ใช่คนใหม่ ... แต่เราก็ไม่ใช่คนเดิม

อย่าปล่อยให้ปัจจุบัน กลายเป็น ...อดีต ที่แก้ไขไม่ได้
อย่าปล่อยให้ปัจจุบัน กลายเป็น ... อนาคตที่ไร้ทางเลือก

เราชอบพูดกันว่า "ถ้าย้อนเวลากลับไปได้"
แต่เราลืมคิดว่า "พรุ่งนี้ก็กำลังจะมาเหมือนกัน"
เอาเวลาของการเดินทางย้อนเวลา มาหาวิธีรับมือกับวันพรุ่งนี้ดีกว่าไหม

เราอาจไม่จำเป็นต้องคาดเดาว่า .. พรุ่งนี้ต้องจะเจออะไร
แค่เตรียมสติไว้ดีๆ ไม่ใช่เดินไป ลากเอาอดีตไป.. ตลอดทาง

ชีวิตคนเรามีอะไรมากมาย

ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้
ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น

แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา"
ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ"
ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ
กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด

ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี
ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง
ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง
ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ"
ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น"
ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม"
และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง
ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด
"สิ่งดีดี" จนกระจัดกระจาย
เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง"
คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน

"จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน"

เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง "การเรียกร้อง"
"ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ" โดยที่ไม่รู้ตัว
มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข
เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ
หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆ
เดินออกมาสูดอากาศเย็น
หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน
และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ"
ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด
หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้
ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา
เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา

และ ที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล "ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้าย

กำลังใจดีๆ ให้ตัวเอง

 .. ไม่มีใครเกิดมาไร้ค่า

แม้แต่คนโง่ที่สุดยังฉลาดในบางเรื่อง

และคนฉลาดที่สุด

ก็ยังโง่ในหลายเรื่อง ..

 .. ไม่มีอะไรเสียเวลาไปมากกว่า

การคิดที่จะย้อนกลับไปแก้ไขอดีต

 ไม่เคยมีอะไรช้าเกินไป

ที่จะทำให้สิ่งที่ตนฝัน ..

 .. คนที่ไม่เคยหิว

ย่อมไม่ซาบซึ้งรสของความอิ่ม

 ความสำเร็จที่ผ่านความล้มเหลว

ย่อมหอมหวานกว่าเดิม ..

 .. อันตรายที่สุดของชีวิตคนเราคือ การคาดหวัง

อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่

เหตุผลขอคนๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่เหตุผลของคน

อีกคนนึง ถ้าคุณไม่ลองก้าว คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่า

ทางข้างหน้าเป็นอย่างไร

ปัญหาทุกอย่างล้วนอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น

ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป

หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใสเสมอ

มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง ..

 .. คนเรา

ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง

แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้น

ที่ได้ทำ ..

 หัวใจของการเดินทางไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย

หากอยู่ที่ประสบการณ์สองข้างทาง .. มากกว่า